Dezelfde tekst, twee afzenders. De ene komt van een recruiter die de kandidaat niet kent. De andere van de oprichter van het bedrijf waar de rol zit. De eerste wordt weggeklikt. De tweede wordt gelezen. Het bericht is gelijk. De naam maakt het verschil.

Waarom de naam telt

Goede kandidaten krijgen elke week berichten van recruiters. Ze hebben geleerd die te negeren, want negen van de tien gaan nergens over. Een naam die ze herkennen doorbreekt dat patroon: een oprichter, een hiring manager, iemand die ergens voor staat.

Mensen reageren niet op een vacature. Ze reageren op iemand.

De afzender is geen detail. Het is het halve bericht. Je reputatie opent de deur nog voordat de eerste zin gelezen is.

Wat een agency je afneemt

Schakel je een agency in, dan gaat de benadering uit onder hún naam. De kandidaat bouwt een band op met de agency, niet met jou. Reageert diegene nu niet, maar volgend jaar wel, dan staat de agency tussen jullie in, met een factuur.

Onder je eigen naam werken houdt die relatie waar die hoort: tussen jou en de kandidaat. Ook als het gesprek nu nog niet tot een aanname leidt, ken je elkaar. Dat is een bezit dat blijft.

Persoonlijk, niet massaal

Persoonlijke benadering is geen mooiere massamail. Het is één bericht, aan één persoon, dat laat zien dat je hebt gekeken wie ze zijn:

• Niet "Beste kandidaat", maar hun naam en waarom juist zij.
• Niet een functietitel, maar iets wat ze echt hebben gedaan.
• Niet een oproep om te solliciteren, maar een uitnodiging om te praten.

Het schaalt minder makkelijk dan spam. Dat is precies waarom het werkt.